Wat bedoel ik eigenlijk met loslaten?
Ik heb het niet over letterlijk fysiek loslaten, maar meer mentaal, geestelijk, in de context van figuurlijk loslaten) Laten we eerst beginnen met wat niet loslaten is.
Niet loslaten verwijst naar fixatie, obsessie, vastzitten. Je bent vastgeklemd aan iets waardoor je niet vrij bent. Vrij zijn betekent losgekoppeld zijn van zaken die jou dwarszitten om je maximale potentie te benutten. Met andere woorden houdt ‘niet loslaten’ in dat je geluk, eigenwaarde, je vrede afhangt van een bepaalde uitkomst die graag gemanifesteerd wilt zien.
In tegenstelling tot niet loslaten of gehecht zijn aan iets brengt de kunst van, loslaten vrede, rust, kalmte, geluk met zich mee. Loslaten is een vorm van overgave.
Het betekent niet dat je opgeeft, integendeel is het waar. Loslaten suggereert dat je niet gehecht bent aan de uitkomst of een bepaald einddoel. Loslaten is allesbehalve makkelijk. Vooral als je emotioneel verbonden bent met iemand zoals een geliefde, partner, kind, doel, droom en zo voort.
Want wie wil nu eenmaal een mislukking zijn? Niemand toch, hè?
Hoe meer je van jezelf ontzegt om even een mislukking te zijn paradoxaal genoeg, hoe meer je een mislukkeling bent.
Dus onderuit gaan is een deel van het leven. Ja, het is inderdaad soms klote, maar zulke momenten zijn perfect om de kunst van loslaten te hanteren. Not easy. Ik heb heel veel potentiële dates verkloot omdat ik keihard gefixeerd was op het eindresultaat waardoor mijn gesprekken geforceerd en onnatuurlijk waren. Veel dames hebben hierdoor afgehaakt.
Als een vrouw niet opging in mijn voorstel om samen koffie te gaan drinken dat raakte mij altijd. Het bracht me van mijn koers, ik voelde me afgewezen, gekwets, mijn eigenwaarde voelde een zware deuk. Herkenbaar?
Het komt omdat ik mijn geluk, mijn succes, mijn vrede, mijn eigenwaarde, mijn identiteit liet afhangen van hoeveel dates ik kon scoren. Is dat ook herkenbaar voor jou? Je maakt je op met vol verwachtingen en enthousiasme, verlaat je je thuis, je hebt al de moed die je nodig hebt bij elkaar gekregen om hoi te zeggen, maar het gesprek verloopt niet zoals je hebt gehoopt en zij wijst jouw voorstel om samen op date te gaan af. Hoe voelt dat? Welke gedachten flitsen allemaal door je hoofd?
Ahhh wat ben ik loser, ik ben niet goed genoeg, vrouwen kijken alleen naar knappe mannen met veel geld.. Pfffffff.. Neerwaartse spiraal.
Het is zeker geen gezonde houding. Het is overigens funest, zowel voor je zelfvertrouwen als je eigenwaarde op de lange termijn. Het is oké, als ik soms een keer zwaar onderuit ga. Het is oké om even te falen. Het is oké, om even afgewezen te voelen. Het draait vooral om hoe je hiermee omgaat. OF je Laat je van je koers brengen of de pijn voelen van de mislukking vervolgens, leren, groeien en doorgaan?
Onthoud het. Hoe meer je geluk, eigenwaarde, succes laat afhangen van haar reactie, hoe minder succesvoller je zult zijn met de omgang van vrouwen
GOUDEN TIP
Hoe pas ik dan dit principe concreet toe?
Ik snap dat je het heel graag wilt weten hoe je dat precies doet. Ik ben blij dat je het vraagt en leergierig bent. Alles begint bij aanvaarding. Aanvaarden dat je niet alles in het leven verloopt zoals je wilt.
Ja, het kan misschien eng zijn om dit te horen, maar als je blijft vastzitten in je eigendunk die zijn eigenwaarde berust op “successen” zal je heel moeilijk lukken om dit principe van loslaten te hanteren.
Principe 1 is aanvaarden.
Principe 2 is leven in overgave
Principe 1 en 2 gaan sterk gepaard met elkaar. Enkel aanvaarden is niet genoeg. Overgave is innerlijk ontspannen blijven en vertrouwen hebben in het proces.
Als je niet leeft in overgave, zal je vaak de neiging hebben om weerstand te bieden tegen zaken waar je eigenlijk weinig of zelfs geen controle over hebt, en dat leidt enkel tot meer frustratie, spanning, stress, angst en onzekerheid.
Je verkeert dan in een negatieve vicieuze cirkel die alleen maar pittiger en pittiger wordt als je niet leeft in overgave.
Overgave is NIET opgeven of de moed opgeven! Nee, integendeel. Leven in overgave draagt bij aan je peace of mind, waardoor dit gevoel zich weerspiegelt in je gedrag. Dat betekent dat je beter in je vel zit en beter kan omgaan met moeilijkheden en tegenslagen in je leven.
Principe 3 is observator
Ooit zei mijn wijze leermeester tegen mij: je bent je emoties niet. Je bent je gedachten niet. Er is een groot verschil tussen “ik ben een loser” en “ik voel mij een loser”.
Voelen is een tijdelijke staat van zijn, maar bij identiteit is dat niet zo. Elke keer als je tegen jezelf zegt “ik ben een loser”, programmeer je je onderbewustzijn om te geloven dat je zo iemand bent.
Bij voelen is het anders. Dan weet je dat het tijdelijk is en identificeer je het niet met wie je vanbinnen bent als mens.
Daarom: onthoud dit. Zelfs als je je een piece of shit voelt, om welke reden dan ook, identificeer je negatieve, destructieve gedachten en gevoelens nooit met je identiteit.
Daarom: onthoud dit. Zelfs als je je een piece of shit voelt, om welke reden dan ook, identificeer je negatieve, destructieve gedachten en gevoelens nooit met je identiteit.
Gouden tip:
Nu kom ik op principe 3. Observeren. Wat je ook doet, negatieve gedachten, doemscenario’s, en je piece of shit voelen is onvermijdelijk. Dat is een deel van het leven.
Het vermijden van lijden is ook een vorm van lijden.
Een van de beste manieren om met lijden om te gaan, is door je lijden te koppelen aan een betekenis, een zingeving. En dat te combineren met het observeren van je gedachten zonder die gevoelens of gedachten met jezelf te identificeren.
Als er een doemscenario zich voordoet in mijn gedachten, dan verzet ik me niet tegen die gedachte en ga ik die ook niet overdenken (overanalyseren), want daarmee versterk je het alleen maar als een sneeuwbaleffect.
Wat je beter doet, is het volgende: stel dat je een oogverblindende, zelfverzekerde vrouw wilt aanspreken. Uit ervaring weet ik dat je brein doemscenario’s zal schetsen. Het zal alles doen om je tegen te houden zodat je haar niet aanspreekt.
Resoneert dit bij jou?
Ze is te mooi, ze is hoogstwaarschijnlijk buiten mijn bereik.
Of ze heeft zeker een vriend, en je begint scenario’s in je hoofd te schetsen dat ze jou een creep vindt, dat ze van je wegloopt.
Terwijl ik dit typ, krijg ik een dikke glimlach die je van hier tot Tokio kunt zien. Want als datingcoach heb ik duizenden vrouwen ontmoet en ik weet uit jarenlange ervaring dat 98% van de tijd vrouwen superpositief reageren op je toenadering. En die 2%? Ik zal je geruststellen: dat is eigenlijk niet zo erg als je het in je eigen gedachten hebt gemaakt.
Er is een mooi qoute die perfect aansluit bij dit onderwerp
We lijden meer in onze gedachten dan in het echt.
Ergste scenario is:
- Haar niet aanspreken
- Je angsten ontlopen
- Je verantwoordelijkheid niet nemen
- Anderen verwijten
- Afwijzing persoonlijk nemen
- Zowel groeimomenten als leermomenten jezelf ontzeggen
- Haar op een voetsuk plaatsen en jezelf neerhalen
- Negatieve self-talk
- Geloven dat je niet goed genoeg bent
Als je een man wil zijn die heel veel bewondering oproept bij veel vrouwen, dan moet je bereid zijn om afgewezen te worden.
Ik weet hoe een afwijzing voelt. Natuurlijk is het nooit leuk. Het kan soms je emotioneel raken. Dat is menselijk. In de loop der tijd heb ik een bijzonder interessante en effectieve methoden ontwikkeld waarbij een afwijzing niet meer voelt als afwijzing, maar eerder als iets waar je van kunt genieten, plezier uit kunt halen en vooral aan kunt groeien als man.
Als je je uitgenodigd voelt, dan kan je vrijblijvend een gratis 30 minuten intake inplannen